O certo é que son firme defensor da Guerra Civil como tema para a literatura e a historiografía en Galicia e en España. Pero tratado dunha forma seria. Explícome. Como lle escoitei unha vez ao historiador Ramón Villares (ou foi a Barreiro Rivas?, tanto ten), as guerras marcan o ano cero de calquera sociedade. Qué gran verdade para o que ocorreu en España, porque co golpe de Estado de febrero do 36 (digo febreiro porque foi trala vitoria do Frente Popular cando comezou a preparación do golpe, que esas cousas non se preparan en dúas tardes, que non é como Zapatero coa economía) algo importante mudou no país. E aínda fican moitas cousas por dicir sobre a temática da nosa guerra fratricida.
É ben curioso. Moito se leva falado sobre a guerra, pero do que aínda carecemos é dun relato común e de certo consenso (qué palabra máis fea) sobre os feitos do golpe do Estado, a guerra e a represión. Diso ten algo escrito Javier Cercas no seu libro La verdad de Agamenón. É ben curioso que moitas das mellores páxinas sobre a guerra civil española foran escritas (e sexan escritas na actualidade) por hispanistas estranxeiros. Porque case hai máis libros nas librarías publicados por historiadores estranxeiros que por historiadores de noso. Pensemos en Gabriel Jackson, Anthony Beevor, Paul Preston, Hugh Thomas, Edward Malefakis, Ian Gibson, Charles Powell (un dos maiores especialistas na transición española) ou Stanley G. Payne (aínda que este xa desde un visión máis dereitista). Son moitos, e na maioría dos casos realment bos.
É ben curioso que a día de hoxe sigamos sen poñernos de acordo os propios españois sobre o que ocorreu e por que ocorreu no relativo á guerra civil, ao levantamento militar, á represión, etc. É realmente triste. E logo aínda veñen os Pío Moa e César Vidal de turno para ceibar os seus libros de pseudohistoria ás librarías. E logo hai quen os merca e cre como verdade revelada todo o que pon neles.
É ben curioso. É como se os mellores libros sobre a guerra civil norteamericana, a Guerra de Secesión, foran escritos por españois. Non sei se é así, mais ... creo que non. Nin será.
2 comentarios:
Bueno, lo primero felicitarte por este nuevo "blog secreto". Ya te lo había dicho en persona, pero así lo hago constar en un comentario para darle un carácter más solemne a mi felicitación xDD.
Y ahora a lo que iba. Desconozco si la literatura foránea sobre la Guerra Civil es mejor o más completa que la española, pero muy probablemente sea como dices tú. Fíjate que hasta cierto punto es lógico: digamos que la historia de lo que pasó en la Guerra Civil y, sobre todo, durante todo el Franquismo, no interesa del todo que salga a la luz. No estoy diciendo que no se sepa nada sobre ese momento histórico, pero sí es cierto que hay lagunas, algunas importantes, que quedan por dilucidar, discutir e interpretar.
Me temo que la falta de información, o más bien de buena información, no será revelada hasta dentro de una generación, tal vez dos. Y ello no porque los obstáculos estén únicamente en los nombres, sino que, en mi opinión, se encuentran también en los apellidos (no sé si con esto he aclarado lo que quería decir).
Como tú mismo dices, "é ben curioso", pero "qué se le va a hacer", dice otra expresión.
Así que un saludo, y ¡a seguir!
Creo que non te trabucas moito, aínda hai medo de coñecer certas cousas que pasaron. o bo que teñn historiadores de fóra é que teñen menos prexuizos que algúns de aquí
Publicar un comentario